Nasza parafia istnieje już 150 lat !

 

Co wiemy na temat historii swej miejscowości, kościoła i parafii ?

 

Nieznajomość swej przeszłości, swych korzeni, jest powodem obojętności i braku przywiązania do swej małej ojczyzny. Parafia to nasza mała rodzina, ojczyzna, gdzie toczy się nasze życie duchowe, kulturalne, społeczne, to nasze środowisko życia, które kształtuje osobowość człowieka, jego wartości duchowe, etyczne, społeczne. Historia parafii to nasze dziedzictwo, spuścizna po przodkach, którą możemy pomnażaćrespektować lub niszczyć. Dzięki znajomości historii łatwiej jest nam kontynuować wartości naszych przodków, ich wiarę, tradycję, kulturę, przez co łatwiej zrozumieć nam teraźniejszość. Staniszcze Wielkie to 800 lat historii i 150 lat dziejów parafii. To jedna ze starszych miejscowości na Opolszczyźnie. Parafia św. Karola Boromeusza jest pierwszą i najstarszą parafią w dekanacie. Początki założenia osady sięgają pierwszych lat XIII w. Do Staniszcz Wielkich, jako do swego macierzystego kościoła parafialnego, uczęszczali mieszkańcy dzisiejszej Myśliny, Kolejki, Kolonowskiego, Fosowskiego, Staniszcz Małych. Staniszcze Wielkie do 1867r. należały do parafii Szczedrzyk. Szczedrzyk jest najstarszą miejscowością na Opolszczyźnie. Droga mieszkańców Staniszcz Wielkich przez gęste bory, do kościoła oddalonego o 20 km Szczedrzyka, niebyła łatwa. Tutejsze rysie i wilki napadały na pojedynczych ludzi, a nawet furmanki chłopskie jadące leśnymi drogami. Dlatego z terytorium pierwotnej parafii Szczedrzyk z biegiem czasu powstało 10 nowych parafii tj.: 6 marca 1867r. powstała parafia Staniszcze Wielkie do której dołączono Staniszcze Małe, Kolonowskie, Fosowskie i Myślinę. Tak więc w tym roku przypada 150 rocznica powstania naszej parafii Staniszcze Wielkie jeszcze przy naszym pierwszym kościele, którego historię znamy. Od tego czasu istnieje parafia Staniszcze Wielkie do której należały Kolonowskie, Staniszcze Małe, Fosowskie i Myślina. Po 150 latach dziejów parafii pozostały dwie miejscowości Staniszcze Wielkie i Fosowskie. Ten piękny jubileusz jest okazją, aby pobudzić nasze serca do pokochania tej ziemi, umocnić w nas poczucie odpowiedzialności za parafię i zachęcić nas do zaangażowania się w pracy na rzecz jej rozwoju. Każde drzewo odcięte od swych korzeni usycha. Naszą tożsamością jest to, co my pamiętamy ze swej historii, a historia to wierne odtwarzanie pamięci. Wiara naszych przodków i ich troska o parafię, którego uwieńczeniem jest nasz piękny kościół niech zachęca nas do wzrastania w wierze i trosce o parafię. Ten piękny jubileusz uroczyście będziemy przeżywać 8 marca, kiedy to z racji wizytacji duszpasterskiej w naszej parafii przybędzie do nas ks. bp. Pawła Stobrawa. Tak więc w środę 8 marca na o godz. 18:00 zapraszam wszystkich parafian na uroczystą Mszę św. dziękczynną, którą odprawi Słowo Boże wygłosi ks. bp.PawełStobrawa. Po Mszy św. ks. Biskup spotka się z radą parafialną. W czwartek 9 marca ks. Biskup na godz. 14:30 zaprasza wszystkich chorych i seniorów naszej parafii na nabożeństwo, które sam poprowadzi. Po nabożeństwie ks. Biskup pragnie spotkać się z grupami modlitewnymi, szczególnie z różami różańcowymi. O godz. 16:00 zaprasza kandydatów do bierzmowania i o godz. 16:30 ministrantów i marianki.

 

 

 


 

 

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”

 

Dopiero co rozpoczęliśmy czas Wielkiego Postu. Kolejny raz w życiu, nasze głowy zostały posypane popiołem i wypowiedziane nad nami słowa: „nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Czeka nas rozważanie męki Pańskiej, śpiewanie pasyjnych pieśni, adoracje krzyża i Gorzkie Żale. Tyle razy już to przerabialiśmy…

Ile z tego pozostało przez te lata? Czy rzeczywiście możemy powiedzieć, że nawróciły się nasze serca? Teraz ponownie stajemy przed wyzwaniem by przemeblować swoje myślenie, swoje odczuwanie, swoje postępowanie… Co zrobić? Od czego zacząć? Może należy dokonać obrzezania, podobnie jak Jezus. To znaczy ofiarować swoje serce i myśli Jedynemu Bogu. Może oznacza to, że trzeba otworzyć oczy i uszy. Spróbować dostrzec Boga tam, gdzie to dej pory Go nie widzieliśmy, nie słyszeliśmy. Czas Wielkiego Postu jest szczególny ponieważ Bóg pragnie do nas mówić bardziej intensywnie niż wcześniej. Pytanie, czy my jesteśmy przygotowani, by Go usłyszeć? Krew Chrystusa przelana podczas obrzezania jest znakiem oddania się na służbę Jedynemu Bogu. To czasem kosztuje. Nie tylko wyśmianie i odrzucenie… Czasem również śmierć. Śmierć nie tylko dotychczasowych ideałów i wyobrażeń o świecie, o ludziach. To może oznaczać także prawdziwą śmierć. Czy jesteśmy na to gotowi? Jeśli nie, to znaczy, że nasze serca nie są do końca oddane Panu… Mamy zatem, co robić przez te czterdzieści dni.

 

 


 

 

Ogłoszenie uczestników ŚDM w Krakowie

 

W wielu z Nas grają w sercu wydarzenia ŚDM z Krakowa. Przed oczami mamy obrazy tego wydarzenia. W uszach słowa i rytmy. Niech to trwa. Wracajmy do tych dni. Niech one Nas niosą, mobilizują. Jeśli szukamy pozytywnych, Bożych mocy i energii, to trzeba wracać do Krakowa. Trzeba „idąc w butach papieża Franciszka”, przystanąć. Pomyśleć, pomodlić się i pójść dalej. A idąc możemy zawędrować w 2019 roku do Panamy. Z Naszej Grupy z Krakowa jest parę osób, które podjęło temat Panamy. Doszło parę osób nowych. Jest nas ok. 20 młodych plus 1 stary. Spotykamy się, mamy pomysły. Działamy. Jeśli zapraszamy do Panamy, to nie koniecznie, aby tam od razu jechać, być tam. Panama to idea. To moc działania. Zaproszenie do Panamy jest skierowane do każdego młodego człowieka, a właściwie do wszystkich. Panama niech łączy, mobilizuje. Nie znaczy to, że każdy kto włączy się w działania, modlitwy musi jechać. Może i z naszej grupy pojechać jedna, dwie osoby. Chodzi o czas przygotowania. Jeśli ktoś myśli, że Panama go nie interesuje, bo nie pojedzie, to nie ma racji. A może tak, usprawiedliwia swoje siedzenie wygodne na kanapie, aby tylko nic nie zmieniać. Zapraszamy przede wszystkim do modlitwy, spotkań i nabożeństw. Podejmujemy też akcje, aby zainteresować Panamą „cały świat naszych parafii, naszej gminy”. Nasza grupa przyjęła na razie hasło „Kajakiem do Panamy”. Dlatego, iż na razie stać nas tylko na wypożyczenia kajaka, aby przez Ocean tam popłynąć. Ale liczymy, że dzięki Naszemu entuzjazmowi, a Waszej pomocy uda nazbierać się na szybszą i lepszą tam podróż.


Prosimy i proponujemy:

 * Od I Niedzieli Adwentu aż do II Święta Wielkanocy, aby w rodzinach lub indywidualnie, w domach, w jakimś miejscu postawić słoiczek lub skarbonkę, do którego przez ten czas cała rodzina może wrzucać pieniądze. Jeśli z czegoś dla siebie zrezygnujemy, to można wrzucić tam wartość rzeczy, przyjemności z której, ktoś zrezygnował (np. ktoś zrezygnuje z kupna czekolady, a ktoś może zrezygnować z kupna samochodu , no i wartość czekolady, czy też samochodu zostaje wrzucona do słoiczka - Panama).

* W IV Niedzielę Adwentu młodzież będzie rozprowadzała „Pana-BOMBKI”, na choinkę. Oby na każdej choince zawisła przynajmniej jedna taka bombka z nadrukiem Panama2019. Niech ta bombka będzie zawieszona przy śpiewie kolędy, całej rodziny.

Dziękujemy za wyrozumiałość, życzliwość, pozytywne energie, każdą modlitwę i ofiarę.

 ZAPRASZAMY !

Każdego kto chce włączyć się do Naszej Grupy i robić „Raban” przez spotkania, pomysły, modlitwę, prace, prośby to należy na Facebooku polubić stronę (fanpage) „Kajakiem do Panamy”.